Ik sta op Google dus ik besta…
Laatst werd ik na een leuke spreekbeurt tegen gehouden…
Hey meneer van Gils… Uw auto is echt een leuk bouwpakket zeg.. waar heeft u die vandaan? Ik keek de vragensteller aan en antwoorde… gewoon bij de dealer.
“Nee dat kan niet” was zijn reactie “u schrijft op internet dat je hem zelf in elkaar hebt gezet. Delen heeft in laten vliegen via Amerika enzo. Past ook erg bij een initiatiefrijk persoon zoals u toch?”
Internet… is natuurlijk best een beetje dom. Het maakt dus duidelijk geen verschil of je Ron van Gils uit Waddinxveen bent of Ron van Gils uit Venlo. Google freaks dichten me dus talenten toe die niet horen bij mij. Sleutelen aan een auto is niet bepaald mijn ding. Ik zou mezelf daar zeker niet voor inhuren.
De persoonsverwarring zette me wel weer aan het denken. Dat mensen denken dat ik handig ben met zelfbouw auto’s is natuurlijk niet zo erg… ook niet dat ik lid ben van FotoClub Nuland… en dat ik Marathons heb gelopen??? (wanneer weet ik zelf niet) Mag ook best iedereen denken… Maar wat als een naam genoot met zijn blote billen op het internet staat??? Wat dan? Ook dat is in mijn geval niet zo erg… want mijn naamgenoot is opvallend slanker dan ik.. maar toch…
Hoe vaak zouden er persoonsverwisselingen plaatsvinden? Zelf heb ik wel eens een verhaal gehoord van iemand die voor een leuke functie was aangenomen en daarna weer in twijfel is getrokken omdat ze foto’s op internet hadden gevonden van deze persoon in ultra rechtse kringen…. Wie weet was het zijn tweelingboer of een “look a like” wel … Wat is daar het echte verhaal achter… Wordt dat daarna wel gecheckt? Hoe gaan mensen in de praktijk met rare persoonsverwarringen om?
“Op persoonsnaam wordt vast veel geGoogled” dacht ik. Een klein onderzoek in mijn zakenkring, bevestigd deze gedachten. Vele hebben mensen even geGoogled voordat ze met deze persoon aan tafel gingen zitten. Dat “even” verklaard natuurlijk ook de verwarring… Zoek je iets verder door… neem je de tijd om iemand goed te Googlen kun je er best achter komen dat “mijn” zelfbouwauto een ander toebehoort.
Een vriend van mij vertelde dat hij best in de war was toen in voorbereiding op een intake gesprek, iemand zijn persoonsnaam 0 hits op Google opleverde.
“Tijdens de sollicitatie voelde dat niet lekker.” Vertelde hij. “Het lijkt dan wel of iemand iets te verbergen heeft…. gek toch.”
Ookal zo’n spannende invalshoek… Iemand staat niet op Google… bestaat deze persoon dan eigenlijk nog wel?
Ik ben er voor mijzelf wel uit:
1) Ik ga mijzelf vaker Googlen dan normaal, in de hoop niets vreemds tegen te komen.
2) En als ik een ander google, dan doe ik aan SLOWgoogle…
Wat inhoud dat ik aandachtig en zorgvuldig en met zorg informatie inwin over de ander. Bij twijfel zelfs deze informatie maar Skip of dubbel check in Reallife…
En jij?
6 comments