Ik sta op Google dus ik besta…
Laatst werd ik na een leuke spreekbeurt tegen gehouden…
Hey meneer van Gils… Uw auto is echt een leuk bouwpakket zeg.. waar heeft u die vandaan? Ik keek de vragensteller aan en antwoorde… gewoon bij de dealer.
“Nee dat kan niet” was zijn reactie “u schrijft op internet dat je hem zelf in elkaar hebt gezet. Delen heeft in laten vliegen via Amerika enzo. Past ook erg bij een initiatiefrijk persoon zoals u toch?”
Internet… is natuurlijk best een beetje dom. Het maakt dus duidelijk geen verschil of je Ron van Gils uit Waddinxveen bent of Ron van Gils uit Venlo. Google freaks dichten me dus talenten toe die niet horen bij mij. Sleutelen aan een auto is niet bepaald mijn ding. Ik zou mezelf daar zeker niet voor inhuren.
De persoonsverwarring zette me wel weer aan het denken. Dat mensen denken dat ik handig ben met zelfbouw auto’s is natuurlijk niet zo erg… ook niet dat ik lid ben van FotoClub Nuland… en dat ik Marathons heb gelopen??? (wanneer weet ik zelf niet) Mag ook best iedereen denken… Maar wat als een naam genoot met zijn blote billen op het internet staat??? Wat dan? Ook dat is in mijn geval niet zo erg… want mijn naamgenoot is opvallend slanker dan ik.. maar toch…
Hoe vaak zouden er persoonsverwisselingen plaatsvinden? Zelf heb ik wel eens een verhaal gehoord van iemand die voor een leuke functie was aangenomen en daarna weer in twijfel is getrokken omdat ze foto’s op internet hadden gevonden van deze persoon in ultra rechtse kringen…. Wie weet was het zijn tweelingboer of een “look a like” wel … Wat is daar het echte verhaal achter… Wordt dat daarna wel gecheckt? Hoe gaan mensen in de praktijk met rare persoonsverwarringen om?
“Op persoonsnaam wordt vast veel geGoogled” dacht ik. Een klein onderzoek in mijn zakenkring, bevestigd deze gedachten. Vele hebben mensen even geGoogled voordat ze met deze persoon aan tafel gingen zitten. Dat “even” verklaard natuurlijk ook de verwarring… Zoek je iets verder door… neem je de tijd om iemand goed te Googlen kun je er best achter komen dat “mijn” zelfbouwauto een ander toebehoort.
Een vriend van mij vertelde dat hij best in de war was toen in voorbereiding op een intake gesprek, iemand zijn persoonsnaam 0 hits op Google opleverde.
“Tijdens de sollicitatie voelde dat niet lekker.” Vertelde hij. “Het lijkt dan wel of iemand iets te verbergen heeft…. gek toch.”
Ookal zo’n spannende invalshoek… Iemand staat niet op Google… bestaat deze persoon dan eigenlijk nog wel?
Ik ben er voor mijzelf wel uit:
1) Ik ga mijzelf vaker Googlen dan normaal, in de hoop niets vreemds tegen te komen.
2) En als ik een ander google, dan doe ik aan SLOWgoogle…
Wat inhoud dat ik aandachtig en zorgvuldig en met zorg informatie inwin over de ander. Bij twijfel zelfs deze informatie maar Skip of dubbel check in Reallife…
En jij?
IS TIJD GELD?
Wat koop je eigenlijk als je tijd koopt?
Veel offertes zijn op uren basis… Want tijd is geld, maar is dat eigenlijk wel zo???
Elke keer als ik kijk naar de offertes die mij worden aangeboden… vind ik ze een beetje gevoelloos. Zo koud. Zie ik tijdpaden waarvoor ik moet gaan betalen. Modules, schema’s en planningen vertellen mij wat ik af ga nemen bij mijn leverancier.
Gestaafd op uren en functie waarderingen. Aan elke functie plakt weer een uurprijs…
Er zit vaak niet eens een duidelijke belofte in de offerte. Nergens blijkt uit hoe leuk mijn leverancier het vindt om voor mij te werken. Zelden zie je omschreven op welke voor de leverancier typerende en uniek manier hij dit denkt voor je gaan realiseren.
Zaken die ik steeds belangrijker lijk te gaan vinden bij het bepalen met wie ik samen werk.
Is het niet de mens die de functie vervuld? Is de relatie tussen opdrachtgever en leverancier niet belangrijker dan het opsommen van de uren? Hoeveel energie steekt die persoon eigenlijk in de door mij ingehuurde tijd?
Persoonlijk zie ik liever offertes met teksten als:
Beste Ron van Gils…
Om het door ons gezamenlijk gestelde doel te verwezenlijken, gaan mijn collega’s Piet en Jan, vol overgave, in de door ons speciale hierna omschreven stijl aan het werk voor u. ……..
Kosten wat het kost zullen we de opdracht, met vreugde en plezier invullen. We gaan er werkelijk alles aan doen om te slagen. Zodat uw wensen in vervulling zullen komen. Hiervoor willen wij als waardering het bedrag van ……… euro ontvangen (excl btw) . Factureren doen we na realisatie van de afspraken. En nadat je aangegeven hebt tevreden te zijn over het resultaat.
Natuurlijk kunnen wij, als we ons energie level voelen dalen, ook weer van deze opdracht afstappen. Vanzelfsprekend in goed overleg.
Want wij vinden dat u als opdrachtgever ook de taak hebt om samen met ons het project tot een goed einde te brengen. Daarom is het belangrijk dat u goed formuleert wat uw wensen zijn. En dat u tijdens het proces aanspreekbaar bent en u betrokken toont.
Als halverwegen het proces door omstandigheden aan uw kant de contactpersoon veranderd… willen wij wel even een nieuwe offerte neerleggen. Het kan wel eens zijn dat het met die persoon minder klikt dan met u.
Als alles ineens een paar keer extra over gemaakt moet worden doen we niet moeilijk. Maar dan gaan we gewoon achteraf met u om de tafel zitten. Dan horen we wel in alle redelijkheid wat u over heeft voor het door ons geleverde extra werk.
Het belangrijkste is dat we alles tot een heel goed einde brengen naar ieders tevredenheid.
Als de opdracht klaar is nemen we u mee naar een gezellig café om het succes te vieren. Wellicht kunnen we dan het volgende project alvast met u bespreken.
Wij hebben er echt zin in en wij hopen u ook.
Leverancier van Ron van Gils
Veel leuker toch…
Tijd is geen geld… De energie waarmee gewerkt wordt is geld.
Of denkt u er anders over? Hoe ziet uw favoriete offerte eruit?
Van NU naar ERGENS…
Van NU naar ERGENS…
Mocht je getriggerd zijn door deze zin, dan kan ik me dat best voorstellen. De meeste mensen geloven niet zo in van NU naar ERGENS. Daar heb je lef voor nodig of creativiteit. Improvisatievermogen en vertrouwen in een ander. Maar dit kleine zinnetje is eigenlijk de oplossing naar meer tevredenheid. De weg van A naar B is saai… bovendien lastig, vaak stroef en zorgwekkend. Als eigenaar van een van A naar B plan trekt u altijd de kar en bent u altijd bezig met de door u bedachte weg uit te leggen aan derden. Je bent bij de van A naar B route meer tijd kwijt met de implementatie dan met het bedenken ervan. Met het controleren van het plan. Medewerkers snappen het niet of nog erger stoppen zelf met denken. Want jij bent toch van het A naar B plan. Zij hebben er niet veel mee. Op het moment als je je medewerkers, collega’s of vrienden aanspreekt op een andere manier… bijvoorbeeld: “Kom laten we eens van NU naar ERGENS gaan. Maar dan wel samen.” Dan wordt het leven al een stuk leuker. Dan ga je samen op reis. Op avontuur. Privé zal je dit sneller doen dan op je werk. Toch zie ik steeds meer moderne ondernemers/leiders naast hun van A naar B verhaal langzaam stappen zetten tot vernieuwende tweede lijns ontwikkelingen van hun organisatie. Ze durven steeds vaker te roepen, (tegen de mensen die hun lief zijn binnen de organisatie), “Zullen we naar het van A naar B plan ook een van Nu naar ERGENS traject gaan bewandelen? Samen. Wie het weet mag het zeggen! “ Ook durven ze de organisatie rare vragen te stellen als “Wie zijn ik?” of “Wat is eigenlijk de betekenis van wat we doen?” Gelukkig is dit een positieve ontwikkeling in een minder prettige tijd. Moderne leiders van organisaties, durven te spelen. Maar we blijven Hollanders.. niets weggooien totdat je je oude schoenen echt hebt opgebruikt. ZACHTE INNOVATIE is dus best mogelijk. Als je maar durft te reizen en gelooft in het collectieve proces. Dat geeft inzichten, mislukkingen, blunders en successen zonder dat het echt pijn doet. Vier ze allemaal en experimenteer meer! Vind nieuwe wegen “Creative Directions”.
Ron van Gils: Van NU naar ERGENS facilitator.
(de zachte innovatie)
Ik consuMEER, dus ik ben?
Ron: ‘Ik vecht binnen mijn branche (marketing/communicatie) al enkele jaren tegen de uitholling van identiteit en predik voor maximalisatie van de betekenis van identiteit binnen organisaties.’ Hij koos een shoppende Paris Hilton: ik ben consument, dus ik ben.
‘Ik ben consument, dus ik ben.
We praten snel over extremisten als het over het geloof gaat. Maar ik zie een ander soort extremist om mij heen lopen. De consument.
Het kan niet anders dat iedereen in deze tijd zichzelf het middelpunt van de belangstelling vindt. Jij wordt toch ook elke seconde van de dag aangesproken. In de supermarkt, via tv, radio, internet, krant, magazine, billboards, verkopers of overheden en ga zo maar door. Iedereen wil iets van je. Het meeste word je aangesproken op de inhoud van je portemonnee.
Door deze hoeveelheid aanbod, ga je jezelf associëren met wat je leuk vindt. Als je in contact bent met ‘jezelf’ heb je van tevoren wellicht een beeld gevormd over wat bij je past. Maar met de toename van het aantal producten
en merken en iconen dat op een persoon wordt afgevuurd, neemt het aantal mensen wat zich associeert met een ander (merk, persoon) enorm toe.
Ik zie steeds vaker blonde meisjes met grote brillen en kleine hondjes lopen, of ik hoor over extreem dure feesten van 16-jarigen.
Bij sollicitaties ben je bang (net als in televisieprogramma’s) te worden weggestemd door je collega’s. Vrienden van mij zijn hun iphone of denken sinds hun lidmaatschap van BNN dat dát hun waarde van het leven bepaalt. Als er iemand inrijdt op de koningin, hebben we het allemaal echt meegemaakt. Overal om mij heen zie ik juryleden die oordelen of ik nog wel of niet goed functioneer. E-media bepaald waarover ik moet praten in het dagelijks leven. Het zijn de scenarioschrijvers van mijn leven geworden. Hoofdstuk tsunami is nog niet voorbij of Michael Jackson en de crisis bepalen het gespreksonderwerp op straat. De sociale druk die de media het functioneren van mensen is groter dan voorheen. Er is alleen niets sociaals meer aan. Je voelt je dan ook niet meer mens… maar consument.
We leven met zijn alle zo langzamerhand in een zwaar gesponsorde tv-soap-serie. Met onszelf als ster in het midden, keuzes makend uit wat ons aangeboden wordt door het systeem. Wat niet in de winkel of niet op internet te vinden is bestaat niet. Kijk maar op internet. Iedereen weet zich op facebook, hyves en linkedin te presenteren alsof ze ‘the King’ zelf zijn. Met de kans dat je ‘jezelf’ verliest in wat een ander van je vindt of wat een ander je aanbiedt. Zo komt je gewenste identiteit regelmatig voorop en is de werkelijke identiteit ‘jezelf’ steeds vaker het slachtoffer van uitholling. ‘Je werkelijke zelf’ kun je tenslotte niet zien, en verdwijnt dan ook in het ergste geval uit je gevoelsleven.
Niet alleen mensen hebben daar last van. Zelfs sommige dieren, zijn niet meer te herkennen als zodanig. Daar zorgt een prachtige kledinglijn van www.glamourdog.com wel voor. Maar ook, en vooral, organisaties. Die presenteren zichzelf al jaren als iets wat al helemaal niets meer met hun werkelijke identiteit te maken heeft.
De crisis wordt vaak toegedicht aan de bankiers. Ook zijn marketeers, juristen en overheid vaak aangewezen als schuldigen. Maarrrrr ben je zelf in de rol als consument niet net zo schuldig aan deze waanzin? Jij als MENS kan er niets aan doen. Je bent onzichtbaar geworden. Nee…. de mensen zijn de slachtoffers van wat de CONSUMENT heeft aangericht.
Ik hoop dat de mens weer snel aan het roer komt te staan van onze samenleving.’
Face/off en Robert Schoemacher
Face/off is een film waarbij twee mannen van uiterlijk veranderen. Hun gezichten zijn uitgewisseld en dat levert heel wat stress op. Leuk al die sciencefiction films. Maar in werkelijkheid gebeurd het eigenlijk ook op dit moment met onze BN-er en Cosmetisch Arts Robert Schoemacher. Zijn gezicht wordt geplakt op DE BERGMAN KLINIEK. De buitenkant van de MCS (Schoemacher) organisatie mag dan mooi vertegenwoordigd zijn door het statige voorkomen van Robert Schoemacher. Maar van binnen de “werkelijke identiteit” rommelt het aan alle kanten. Een boze ex-KNO arts claimt rekeningen en Robert Schoemacher zelf is afgezet als directeur. Daarnaast is er nog een akkefietje tussen Robert Schoemacher en zijn vader. De ruzie gaat ook hier om geld. Pappa claimt nog 50.000 euro te krijgen van zijn zoon. Ik hoop voor DE BERGMAN KLINIEK… dat het kopen van een nieuw gezicht hun zal gaan bevallen. Ik moet nog zien of de “werkelijke identiteit” van DE BERGMAN KLINIEK zal gaan passen op de “gewenste identiteit” en overgenomen identiteit van Robert Schoemacher. Het komt op mij allemaal een beetje plastisch over.
Gelukkig voor DE BERGMAN KLINIEK kunnen ze (mocht Schoemacher geen meerwaarde meer blijken) snel van zijn gezicht af. Makkelijker dan dat je van je neus af wilt als de verandering na een tijdje niet meer bevalt.
Ultieme werkplek = GuerillaDesk/Greendesk

Gisteren heb ik genoten van werkende mensen. Aandacht, inspiratie, kennisniveau, vakmanschap, vrijheid, niemand liep de kantjes ervan af. GREENDESK of Guerilla Desking wordt het helemaal in mijn ogen. Het groeiende aantal ZZP-ers geeft zoveel potentie dat er van een crisis geen spraken meer kan zijn. Meer ZZP-ers en de wereld is gered. Gisteren op het NORFOLK TERREIN in scheveningen waren zo’n 40 man bijelkaar om te werken in een inspirerende creatieve omgeving. Eric Haas en Ralph de Schipper organiseerde deze dag. Voor meer info spot: www.greendesk.nl. Openbare ruimte LOODS 3 veranderde in een SUPER kantoor. Zonder saaie collega’s. Niemand die de kantjes ervan afloopt en iedereen is gedreven en vol met ideeen die ze graag met je willen delen. Gedurende de dag kwamen de camping stoeltje, tafeltjes en koelboxen tevoorschijn. Zelfs en geinproviseerde keuken functioneerde als die van mij thuis. Alles was er om te kunnen werken van WIFI tot koelkast en toilet. KipCaravans en busjes waarin complete kleine mobiele kantoortjes zijn ingericht. Kleden, kussens en BBQ tenten. Allemaal je eigen laptop mee en WERKEN maar. Want het klinkt misschien als een camping… deadlines moesten worden gehaald. Het werkende leven gaat er gewoon door. Alleen tussendoor ontmoet je mensen en inspireer je elkaar. Zo ben ik Architecten, musici, coaches en designers tegen gekomen die ik normaal niet zomaar tegen het lijf loop binnen een gesloten organisatie. Daar zit vaak veel van hetzelfde. GREENDESKING heeft het in zich om de ZZP-ers te verbinden. Bijna raar, maar het voorbeeld van de luchtmobiel brigade komt ineens bij mij op. GUERILLADESKING kan zomaar opduiken waar het nodig is. Waar behoefte is aan vakmanschap. Wat toch vaak is weg gemasseerd in vastgeroeste organisaties. Managers hoeven strak maar ERIC HAAS te bellen en binnen no time staan de beste en meest gemotiveerde mensen in een KipCaravan voor je deur. DMV swarming groeit het aantal vakmensen naar het niveau wat gewenst is. Want alle ZZP-professionals staan in RALPH DE SCHIPPER zijn telefoontje. 1 sms naar de nodige ZZP-ers en ze zwermen naar de GUERILLA DESK toe. Henk Hogeweg en Sandra van Kolfschoten hebben me deze jongens getipt. Zo werkt het in gepassioneerde netwerken. Ik ga voor de toekomst. Ik ga voor Netwerken als NewShoesToday, VanWoodman, GreatPlaceToLive, Delimes, Creative Nomads, UrbanPioneers en DeDoenkers. Daar zit de toekomst, daar is beleving, scheppende kracht, passie en aandacht. Dit vindt je minder en minder bij de gevestigde orde. Gisteren is het weer bevestigd dat het aan de rand van het systeem de innovatie zal plaatsvinden. ZZP-ers zijn de NIEUWE HELDEN. Zij gaan het verschil maken. “It is a new bread!”
VOOR EEN BEELD IMPRESSIE kijk op http://www.flickr.com/photos/vangiigaly/sets/72157620625837840/
Groetjes van http://www.ronvangils.nl
inNUvatie
Het wordt hoog tijd voor Nu
Stelling: Leiders en organisaties zouden minder bezig moeten zijn met de toekomst.
Als ik in mijn netwerk rond kijk en even stil sta bij de factor tijd,
dan heb ik werkelijk het gevoel dat veel leiders in een ontkenningsfase zitten.
Ik zie leiders die nog steeds denken dat zij naar de toekomst toe bewegen.
Alsof het super belangrijk is om voorspellingen te doen, begrotingen te maken.
Een van mijn vrienden zweet op dit moment met parels op zijn voorhoofd en is koortsachtig op zoek naar de juiste prognoses voor 2009 en 2010.
Hij zit vast in “het moeten voorspellen”. Hoe belangrijk is het eigenlijk om te weten hoeveel er volgend jaar wordt omgezet?
Hij heeft geen oog meer voor andere belangrijke zaken. Tenminste zo lijkt het.
Als creatief ben ik natuurlijk niet in de wieg gelegd voor intensieve financiële zaken.
Maar wat ik wel aanvoel is dat wij niet naar de toekomst gaan.
Maar dat de toekomst op ons afkomt.. en wel met hoge snelheid.
De kunst is niet om de toekomst te beheren of te controleren, de kunst wordt om ermee om te gaan.
Om te leren hoe je moet spelen met de dingen die op je afkomen. Je kansen te grijpen die zich aanbieden.
Af en toe weer stilstaan om vervolgens te acteren naar wat er om je heen gebeurd.
Leer je medewerkers hoe ze om kunnen gaan met kansen die op hun afkomen.
Werk aan het reactievermogen van je organisatie. Leer je organisatie improviseren.
Het lijkt me niet effectief om als ondernemer in deze tijd de toekomst te willen voorspellen aan de hand van omzetten en financiële schema’s.
Voor je het weet ben je een leugenaar. En kun je elke maand je cijfers bij gaan stellen.
Nee, ik ben ervan overtuigd dat je de toekomst niet moet voorspellen, maar beleven.
“Ga ondernemen. Ga doen. Stop met dat gecijfer” zei ik laatst tegen mijn vriend.
Hij keek me aan en zei dat hij dat niet kon, omdat zijn hele bestaansrecht afhangt van zijn voorspellingskunsten.
Ik haalde mijn schouders op en keek hem verwondert aan.
Als creatief heb je het niet makkelijk in crisistijd.
Maar met hem zou ik zeker niet willen ruilen.
Ik gaf me niet zomaar gewonnen. Dus ik probeerde hem nog te overtuigen van mijn visie…
Dus stak ik van wal
- Stop met begroten en ga je voorbereiden op een aanstormende toekomst.
- Kijk naar wat je al in huis hebt.
- Vertrek eens vanuit de werkelijke situatie in plaats van de gewenste.
- Praat meer met je mensen. Wellicht hebben zij ideeën die je kunt inzetten op het moment dat de toekomst turbulent om je organisatie heen draait.
- Steek meer tijd naar het kijken wat er om je heen gebeurd, kom met je kop uit de boeken anders zie je de toekomst niet aankomen.
- De beste ideeën liggen niet alleen op straat maar ook en vooral naast je bureau.
- Kijk veel meer naar waar je nu staat en toets of het goed voelt.
- Werk aan: hoe je samen de aan stormende toekomst het hoofd kan bieden.
- Steek je tijd in het zoeken en ontdekken van nieuwe markten.
- Ga creëren in plaats van voorspellen.
- Kijk naar de kansen die de toekomst-storm met zich mee brengt.
- Leer anticiperen op de situatie en werk aan zaken die er NU toe doen.
- Kijk naar de werkelijke situatie in je organisatie en maak deze weerbaar. Sterk genoeg om de toekomst aan te kunnen.
- Durf meer, heb meer vertrouwen in de mensen om je heen.
- Zorg dat je mensen in barre tijden achter je blijven staan.
- Geef ze de ruimte om te experimenteren. Maak ze deelgenoot van het totale proces.
Voorheen kon je met gemak een begroting maken en voorspellingen doen van 1 tot drie jaar, soms nog verder.
Die tijd is in mijn ogen wel voorbij.
Mijn vriend keek me aan en geloofde zijn oren niet.
“Dus we moeten maar gaan dobberen op de golven van de zee en kijken waar de vis zwemt?
“Ja” zei ik “ Als je het zo wilt vertalen… ja, want een moderne organisatie zou alles in zich moeten hebben en zou moeten kunnen handelen als een boer een jager en een visser.”
Hij antwoorde; “Daar geloof ik niet in, ik ben opgeleid om te werken met prognoses, begrotingen en spreadsheets en marketing feiten. Dan weet je ten minste waar je aan toe bent.”
Ik fronste mijn wengbrouwen en zei: “Ik geloof in INNUVATIE. In het opnieuw ontdekken waar je kracht ligt in het NU. Dan pas kun je de toekomst aan. Door gewoonweg goed te anticiperen op wat de toekomst je brengt.”
We keken elkaar aan, hij schudde zijn hoofd. Ik begon te lachen en we gingen weer onze eigen weg.
Eigenheid
Bijzondere kansen zijn er daarbij voor mensen die zichzelf niet verloren hebben in de bestaande systemen van macht en geld, die geen slaaf zijn geworden van regels en protocollen en van te hoge hypotheeklasten. Eigenheid en identiteit worden hoger aangeslagen dan ooit. Er is ruimte ontstaan voor mensen met een sterke mening, eenlingen die met visie en kracht uit de bestaande systemen zijn gebroken. Ze krijgen steeds vaker gehoor. Mensen die ook zijn wat ze zeggen, zijn in dit transparantietijdperk de enigen met gezag en geloofwaardigheid.
Voor grote organisaties geldt hetzelfde. Rabobank en Triodosbank (FMO) – om maar weer voorbeelden uit hetzelfde wereldje te pakken – worden niet meegesleurd in de gekte van de crisis. In deze tijd waarin niemand het meer lijkt te weten, worden creativiteit, eerlijkheid, eigenheid en originaliteit weer belangrijk. Vechters voor een beter klimaat, een betere samenleving bepalen steeds meer de agenda. Netwerkorganisaties als DeLimes, Newshoestoday en a Great Place to Live duiken op uit het niets. Hardwerkende zzp’ers die de crisis al klein hebben gemaakt en zich hebben los geworsteld uit het falende systeem. En die elkaar weten te vinden en weten samen te werken aan gedeelde waarden en weten te co-creëren aan nieuwe producten en diensten.
Sta stil bij wat je doet. Is dat nog zinvol? Krijg je er energie van? Word je er vrolijk van? Wordt de wereld er beter van? Of zou het op een zinvollere manier kunnen? Als dat zo is, dan is nu de tijd om het te doen. Want als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan, krijg je wat je altijd hebt gekregen. Neem zelf weer de regie en de verantwoordelijkheid voor je eigen leven. Medewerker thuishulp, vraag je cliënt wat-ie wil en gooi je afvinklijstjes in de sloot. Bakker, wijk af van je fabrieksrecepten en bak je brood eerlijk uit lokale grondstoffen. Docent, gooi je methodiekjes overboord en ga aan het werk met de fantasie en de verwondering van de kinderen uit de klas.
Nu is de tijd
De crisis raakt ons allen en de vraag is of u zich er wel aan kunt onttrekken. Natuurlijk, de bestaande leiders willen graag dat u het aan hen overlaat. Ze vragen uw loyaliteit aan hun plannen. Maar durft u nog blind te vertrouwen op die bestuurders die deze crisis hebben veroorzaakt? De crisis is een zaak van ons allen. En dus ook uw zaak.
Juist nu is er behoefte aan nieuw denken en nieuw gedrag, want de huidige problemen kunnen niet worden opgelost met het denken en het gedrag dat ze heeft veroorzaakt. U weet als geen ander wat er mis is met dat stuk van onze maatschappij dat u kent als geen ander.
Daar komt ook volop tijd voor. Tijd die we moeten benutten. Door de crisis drogen de orderportefeuilles op, worden opdrachten uitgesteld en houden fabrieken en kantoren tijd over. Druk-druk-druk kan verruild worden voor reflectie, met elkaar in gesprek raken. Eindelijk is er tijd om een goed gesprek te hebben met klanten, leveranciers, concurrenten. Met mensen die eigenlijk hetzelfde willen als u. Op zoek naar co-creatie. Brainstormen over nieuwe producten, diensten en processen. Zaken waar u en de wereld op zitten te wachten.
Bijzondere tijden vragen om bijzondere oplossingen. En om bijzondere mensen. Het is tijd dat u zich ermee bemoeit.
De per ongeluk foto…
Een per-ongeluk foto vol symboliek…
Vandaag ff geen tijd voor de kids…
“sorry boys.”
Het is zaterdag, ik zit de hele dag al achter mijn nieuwe MAC. Veel te veel aan het werken.
“Maar de projecten zijn zo ontzettend leuk, dus ik kan niet stoppen”
Beetje klikken en flits ineens was deze foto daar.
Mocht ik nog twijfelen of ik een goede vader ben? Tuurlijk ben ik dat. Kijk maar, links en rechts achter mij. Max en Luuk steunen mijn vele initiatieven. Ze staan allebei achter mij!. “Gewoon door knokken pappa… je komt er wel!!! En een andere keer gaan we iets leuks doen”
Oeps… alleen Marja zie ik nergens meer….

OUT OF THE BOX is oké…. Maar eerst naar binnen!
Ondernemers en Managers van Nederland…
Je wilt je product of dienst verkopen. Maar hoe zet je het in de markt? Hoe zet je jouw bedrijf in de markt? Daar denk je wel wat hulp bij te kunnen gebruiken. Op zo’n moment schakel je een externe expert in. Een expert zoals ik…
En dan verzoek je mij ‘OUT OF THE BOX’ te gaan. Nieuw, anders en origineel, gebaseerd op inzichten en opvattingen van buitenstaanders. OUT OF THE BOX? OUT OF THE BOX? Als het gaat om de identiteit van je bedrijf of de essentie van je product?
Waarom stel je mij de vraag om voor jouw “OUT OF THE BOX” te gaan? Denk je werkelijk dat de antwoorden in eerste instantie buiten je organisatie gevonden zullen worden?
Het van buiten naar binnen redeneren heeft in het gehele communicatie- organisatie- en creativiteitsproces zwaar de overhand gekregen. De weegschaal is aardig doorgeslagen.
In feite vraag je mij een mooi verhaal te maken over jouw product, dienst en organisatie, vraag je mij leven te blazen in jouw merk of organisatie. Zonder dat ik als creative director jouw merk of organisatie dagelijks doorleef? Een verhaal gebaseerd op meningen uit de markt en op wat de concurrenten doen?
Laten we eerst samen eens wandelen door jouw organisatie. Ik ben ervan overtuigd dat het vertrekpunt te vinden is waarnaar je zoekt.
Niet buiten op straat maar naast je bureau liggen de antwoorden. Keer op keer merk ik dat de organisatie de oplossing en de antwoorden al in zich draagt. Dat vanuit de kern het verschil kan worden gemaakt. De basis van alles wat je onderneemt is je organisatie. Voor mij is het glas helder dat het begin van een beweging daar dan ook te vinden is.
Laten we samen gaan observeren. Met al onze zintuigen. Ik weet zeker dat we het onzichtbare zichtbaar kunnen maken. Dat we nieuwe innovatieve waarden zullen vinden. Waarden waarmee je nieuwe wegen kunt inslaan, die qua taal en ontwikkeling passen bij het product dat je maakt of de dienst die je levert.
Ik daag je uit eens vertrekken vanuit de werkelijke situatie. Met aandacht voor alles wat je ziet, hoort, voelt en ruikt. Wat is er al en wat is er allemaal. Dat vraagt een andere mindset dan communiceren en redeneren vanuit een imago of een gewenste identiteit.
Als de gewenste identiteit niet overeenkomt met de werkelijke identiteit van een organisatie dan levert dat in een concurrerende markt veel slachtoffers op en veroorzaakt ellende binnen de organisatie. Sta even stil om de werkelijke innovatieve waarden die bestaan in je organisatie te hergroeperen en -waarderen. Gebruik deze als uw vertrekpunt voor ontwikkeling, organisatiebeleving en communicatie.
Haalbaarheid, echtheid en een sterke werkelijke identiteit zijn de krachten waarvandaan je nieuwe kansen kunt verwerven.
Stap op de rem. Sta even stil, en wandel met mij door je organisatie. Vind de wil om op zoek te gaan naar innovatieve waarden. Op zoek naar de ziel of zoals je wilt naar het DNA van de organisatie. Geef de aandacht aan de vraag “wie zijn ik?”
Out of the box is… oke… maar eerst “IN TO THE BOX”!
Ron van Gils
Brand and identity coach







6 reacties